Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.
X

Bądź na bieżąco

Zapisz się na nasz newsletter

Sponsorzy i partnerzy

Tarczyca pod specjalnym nadzorem II - choroba Hashimoto
2012-08-08 05:40:22
Choroba Hashimoto to jedna z najpopularniejszych chorób tarczycy. Dotyka przede wszystkim kobiety – aż 10 do 20 razy częściej występuje u pań niż u panów! Co ją jednak powoduje? Jakie objawy powinny nas zaniepokoić? I wreszcie, jak będzie wyglądało leczenie?

Skąd to się bierze?

Choroba Hashimoto dopada około 2% populacji świata. Niestety, prognozy nie są dobre – szacuje się, że coraz więcej osób będzie chorować. Co jeszcze bardziej niepokojące, lekarze nie są pewni, co chorobę Hashimoto powoduje. Sama choroba została odkryta i opisana na początku XX wieku. Pierwsze cztery przypadki choroby opisał w 1912 roku japoński chirurg pracujący w Berlinie – Hakaru Hashimoto. Pan Hashimoto jedynie zdiagnozował chorobę, ale do dzisiaj nie można stwierdzić, co ją powoduje.

Choroba Hashimoto ma charakter autoimmunologiczny – powoduje, że organizm sam siebie zwalcza. Niestety, choroba ta powoduje bardzo różne objawy. Zazwyczaj dopiero stwierdzenie dwóch najbardziej popularnych, występujących razem, pozwala z dużą dozą pewności stwierdzić jej występowanie i zlecenie kolejnych badań, zwłaszcza hormonalnych.

Choroba Hashimoto lubi pojawiać się w towarzystwie cukrzycy czy reumatoidalnego zapalenia stawów. Również zmniejszona odporność na stres i schorzenia psychiczne zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia. Kiedy organizm jest osłabiony, pod wpływem dużego stresu, wtedy choroba Hashimoto może zaatakować.
Istnieją przesłanki, które mówią, że choroba ta ma podłoże genetyczne. Jeśli zatem w Twojej najbliższej rodzinie ktoś cierpiał z powodu tego schorzenia, powinnaś być szczególnie czujna. Zwłaszcza, że najwięcej zachorowań ma miejsce u osób pomiędzy 45 a 65 rokiem życia. Nie jest jednak wykluczona wcześniejsza aktywacja choroby!

Jakie są objawy?

Choroba Hashimoto często mylona jest z innymi schorzeniami tarczycy. Jednocześnie wiele osób nie wie, że ma właśnie tę chorobę, ponieważ brakuje lekarzy, którzy połączą wszystkie występujące objawy pod jednym szyldem. Dolegliwości, które towarzyszą chorobie Hashimoto, są najczęściej przypisywane innym schorzeniom, czy też zwykłemu zmęczeniu. Do najbardziej typowych objawów należą:

- ciągłe uczucie zmęczenia, rozdrażnienia i przygnębienia

- kłopoty z utrzymaniem wagi – chudnięcie i tycie na przemian (choć niestety najczęściej jest to tycie)

- sucha skóra, problemy z gospodarką cieplną w organizmie (uczucia gorąca, duszności)

- przedłużające się zaparcia, długie miesiączki

Choroba Hashimoto wykrywana jest poprzez badanie stężenia hormonów tarczycy, które wychodzi podczas badania krwi. Ponadto sama tarczyca również jest powiększona. Diagnoza powstaje na podstawie różnych specjalistycznych badań. Przede wszystkim bada się obecność przeciwciał przeciwtarczycowych oraz ich stężenie. Jeśli z badań krwi wyniknie połączenie niedoczynności tarczycy i zwiększone stężenie przeciwciał anty-TPO, nie trzeba będzie robić biopsji tarczycy, żeby stwierdzić chorobę Hashimoto. Może zostać zlecone również badanie USG tarczycy, które pozwoli stwierdzić, czy pojawił się hypoechogeniczny miąższ.

Jak przebiega leczenie?

Niestety, dla chorych na tę chorobę nie ma dobrych wiadomości. Choroba Hashimoto będzie im towarzyszyła do końca życia i właściwie nie można tu nawet mówić o leczeniu. Terapia w tym przypadku koncentruje się przede wszystkim na tym, żeby problemy z tarczycą nie stały się jeszcze poważniejsze. Choroba Hashimoto ma charakter rozwojowy, jeśli zatem przerwie się leczenie, niepożądane zmiany mogą nastąpić szybciej.

Kuracja jednak nie jest szczególnie uciążliwa. Polegać będzie na podawaniu syntetycznego hormonu tarczycy, a zatem jednej tabletki każdego dnia. Choroba Hashimoto, tak samo jak w przypadku innych chorób tarczycy, wymaga od pacjenta regularności i systematycznych wizyt u endokrynologa. Trzeba nauczyć się obserwować swoje ciało, żeby wyłapać wszystkie niepokojące zmiany jak najwcześniej. Dzięki temu dawka hormonu przyjmowanego będzie dostosowywana do potrzeb organizmu.

Chociaż choroba Hashimoto jest nieuleczalna i chory będzie się z nią zmagał do końca życia, wciąż trwają badania nad udoskonalaniem leków i terapii powiązanych. Nie jest to też choroba śmiertelna, choć może być na swój sposób uciążliwa.

Zdjęcie: sxc.hu